Through the Shadowlands

Julie Rehmeyer voelde alsof ze in de woestijn zou sterven.

Julie Rehmeyer verwachtte nog te kunnen ademhalen aan het einde van de trip maar naar Death Valley rijden voelde als opgeven, overgeven. Ze bracht een jarenlange strijd door met een mysterieuze ziekte die zo extreem was dat ze zich vaak niet kon omdraaien in bed. De topdokters in de wereld waren machteloos om te helpen, en onderzoek naar haar ziekte, chronisch vermoeidheidssyndroom, stond bijna stil.

Na het uitputten van de aannemelijke ideeën, wendde Julie zich tot een ongeloofwaardig idee. Zowel tegen haar intuïtie als haar opleiding als wetenschapsjournalist en wiskundige, volgde ze het advies van vreemden die ze ontmoet heeft op Internet. Hun theorie dat schimmel in haar huis en bezittingen haar ziek maakte, was voor haar maffe pseudowetenschap. Maar ze waren hersteld van chronisch vermoeidheidssyndroom dat zo ernstig als de hare was.

Om de theorie te testen dat toxische schimmel haar ziek maakte, reed Julie alleen de woestijn in, en liet daarbij alles achter wat ze bezat. Ze was zelfs niet zeker dat ze goed genoeg was om voor haarzelf te zorgen eens ze daar was. Ze voelde zich niet alleen van het leven ontdaan dat ze bekend mee was, maar ook van een toekomst die ze zich kon voorstellen.

Met slechts haar wetenschappelijke, bedreven vaardigheden in de onderzoeksjournalistiek, en hond Frances, om op te vertrouwen, bepaalde Julie haar eigen pad naar welzijn en ontdekte hoe schokkende wetenschappelijke nalatigheid en wangedrag haar en miljoenen anderen had geforceerd om het alleen te doen. In een verbazingwekkend proza beschrijft ze hoe haar ziekte het begrijpen van wetenschap, geneeskunde, en spiritualiteit transformeerde. Through the Shadowlands brengt wetenschappelijke autoriteit voor een verkeerd begrepen ziekte en brengt een ongelooflijk en meeslepend verhaal tot stand van vasthoudendheid, vindingrijkheid, acceptatie en liefde.