Bron: Artsenkrant nr. 1793
Datum: 17.11.2006
De centra mogen drie types van forfaits aanrekenen, waarvan er twee bedoeld zijn om de centra aan te moedigen de huisarts bij de begeleiding te betrekken. Maar hoewel de CVS-centra bijna steeds de diagnose van de huisarts bevestigen, verdwijnt de huisarts nadien uit beeld.
In het rapport worden daarvoor twee verklaringen aangehaald. Deelname aan het overleg zou moeilijk haalbaar zijn binnen het tijdsbestek van de huisarts. En het aantal CVS-patiënten per praktijk zou te beperkt zijn voor een huisarts om zich verregaand in de aandoening te verdiepen. Tussen de lijnen van het rapport valt echter zeer duidelijk te verstaan dat de akkoordraad geen hoge pet op heeft van huisartsen. Die worden nog net niet als onbekwaam bestempeld.
Weinig fraaie resultaten
De resultaten die de centra zelf boeken, zijn intussen allesbehalve fraai. De fysieke revalidatie verloopt beduidend minder goed dan verhoopt op basis van de beschikbare evidence based studies. Voor cardiovasculaire inspanningscapaciteit behalen de centra maar weinig of geen verbetering. Wel is er in het algemeen een significante verbetering van de klachten en de levenskwaliteit. Toch zijn er ook patiënten die op dat vlak niet vooruit gaan of zelfs achteruit.
Ook de resultaten van de cognitieve gedragstherapie laten te wensen over. Volgens de akkoordgroep is dat vooral te wijten aan het feit dat de behandeling veelal in groep werd verstrekt en bijna nooit individueel. De centra boekten evenmin vooruitgang op het vlak van sociale reïntegratie van hun patiënten. Amper 6% (!) van de patiënten blijkt na de revalidatie socioprofessioneel beter te functioneren.
Flessenhals
Op twee jaar tijd werden iets meer dan 3.000 patiënten doorverwezen naar een CVS-centrum. Slechts 37% van hen kreeg ook een diagnose, eventueel gevolgd door een behandeling. In sommige centra staan er meer dan 600 patiënten op de wachtlijsten. De akkoordraad wijt dat aan het te rigide concept voor diagnose en therapie dat de centra werd opgelegd.
Het centrum aan het AZ VUB behandelde op twee jaar tijd maar 59 jongeren, dat is een vijfde van de beschikbare capaciteit. Het centrum kan wel betere resultaten voorleggen dan de centra voor volwassenen, maar financieel is het niet rendabel. Daarom is het ziekenhuis van Jette vragende partij om in de toekomst ook jongeren met andere onverklaarbare lichamelijke klachten op te vangen.
Wetenschappelijk gefundeerd
Hoewel de referentiecentra maar weinig overtuigende resultaten kunnen voorleggen, blijft de akkoordraad overtuigd van hun nut en wordt hun financiering – in afwachting van concrete beleidsvoorstellen – voorlopig met een half jaar verlengd.
De prevalentie van CVS neemt immers toe, argumenteert de akkoordraad. En omdat de centra gelinkt zijn aan universiteiten staan ze garant voor een wetenschappelijk gefundeerde opvang. De behandeling van CVS-patiënten blijft dan ook best in handen van de universitaire centra, staat er in het verslag. De tijd is nog niet rijp voor een overdracht naar de reguliere zorgverstrekkers, luidt het.
Gewone zorgverstrekkers
Er bestaan volgens de akkoordraad immers “onvoldoende garanties dat de gewone zorgverleners de behandeling van deze patiënten op zich zullen kunnen nemen”. Maar dat kan niet blijven duren. Op termijn kan de inschakeling van gewone zorgverstrekkers de wachtlijsten korter maken. De behandeling zal dan ook goedkoper uitvallen voor het Riziv, zegt het rapport.
Rudy Demotte liet vorige maand verstaan dat hij het gevoerde beleid inzake CVS wel degelijk bij wil sturen (zie AK 1788). Het evaluatierapport was toen nog niet gepubliceerd maar in de Kamer lichtte hij al een tipje van de sluier op. Demotte pleitte ondermeer voor een vluggere doorstroming van de patiënten.
Botte controleartsen
De referentiecentra hebben de CVS-zorg een officiële plaats gegeven in het zorglandschap, zegt het rapport. De akkoordraad pleit voor een gereserveerde houding tegenover de aandoening. Een wetenschappelijke consensus over de ziekte is er nog niet, laat staan dat er een behandeling zou bestaan die wetenschappelijk bewezen is. Maar dat hoeft geenszins tot kwetsende commentaren aanleiding te geven, vindt de akkoordraad.
De centra vangen immers veel klachten op over een gebrek aan begrip of erkenning vanwege controleartsen. CVS-patiënten krijgen niet zelden te horen dat ze aan een ingebeelde ziekte lijden. Dat is contraproductief voor de revalidatie, zegt de akkoordraad.
Het rapport vergelijkt CVS met maagzweren. “Nog niet zo lang geleden was dat dé psychosomatische aandoening bij uitstek, met eenzelfde negatieve perceptie. Tot de rol van de helicobacter pylori-bacterie bij het ontstaan van maagzweren duidelijk werd.”
