ME Research UK is verheugd aan te kondigen financiering te hebben toegekend aan Dr. Rob Wüst van de Vrije Universiteit Amsterdam in Nederland voor een nieuw onderzoek dat gericht is op het bestuderen van microvasculaire pathologie in de spieren en het bloed van mensen met ME/cvs.

Dr. Wüst zorgde onlangs voor opschudding met zijn onderzoek waarin meerdere afwijkingen in de spierstructuur en -functie werden gevonden bij mensen met langdurige COVID, evenals de aanwezigheid van microscopische stolsels (microstolsels), die toenamen na een inspanningstest om postexertionele malaise (PEM) te veroorzaken.

Gezien de gelijkenis in symptomen en mogelijk verband tussen ME/cvs en langdurige COVID, zou er een vergelijkbaar beeld kunnen zijn bij mensen met ME/cvs? Dit is de vraag die Dr. Wüst en collega’s willen beantwoorden in dit nieuwe onderzoek waarin ze spierbiopsiemonsters van mensen met ME/cvs voor en na het opwekken van PEM zullen beoordelen.

Hun bevindingen kunnen ons begrip van PEM bij ME/cvs helpen verbeteren, en mogelijk de weg vrijmaken voor nieuwe therapieën.

Dit project werd mogelijk gemaakt dankzij de vrijgevigheid en fondsenwerving van onze supporters, inclusief degenen die doneerden tijdens de Big Give-campagne van 2023.

Microklonters in de spieren en microvasculaire pathologie bij ME/cvs

Onderzoeker

Dr. Rob Wüst

Instelling

Vrije Universiteit Amsterdam, Nederland

Startdatum

Juli 2024

Financiering

ME Research UK

Achtergrond

Symptomen die de spieren aantasten, zijn een van de belangrijkste kenmerken van ME/cvs. Spierpijn, zwakte en vermoeidheid veroorzaken aanzienlijk lijden en kunnen de dagelijkse activiteiten en levenskwaliteit van mensen ernstig beperken.

Bovendien kunnen deze en andere symptomen van de ziekte verergeren of terugkomen na zelfs maar een bescheiden fysieke inspanning – een cruciaal kenmerk van ME/cvs dat bekend staat als postexertionele malaise (PEM), die dagen of weken kan aanhouden.

Er is heel weinig bekend over de oorzaken van spierafwijkingen en PEM bij ME/cvs, maar dr. Rob Wüst en collega’s van de Vrije Universiteit Amsterdam in Nederland denken dat ze misschien een aanwijzing hebben.

Dr Rob Wüst, Vrije Universiteit Amsterdam (foto door Patrick Siemons)

Er is veel aandacht besteed aan de gelijkenis in symptomen tussen ME/cvs en langdurige COVID – de chronische aandoening die sommige patiënten ontwikkelen na besmetting met COVID-19 – en of deze twee mogelijk met elkaar in verband staan.

Dr. Wüsts eigen onderzoek in een cohort van patiënten met langdurige COVID bracht een aantal afwijkingen in de spierfunctie na inspanning aan het licht, evenals een toename in de ophoping van microscopische bloedstolsels (microklonters) in het spierweefsel. (Lees meer over het onderzoek van Dr. Wüst naar langdurige COVID in deze presentatie op de UniteToFight2024-conferentie).

De dichtheid van deze microklonters was hoger in spiermonsters van mensen met langdurige COVID dan bij gezonde controlepersonen, en was verhoogd na een trainingssessie om PEM op te wekken.

Deze bevindingen leveren dus enig bewijs voor een verband tussen lichaamsbeweging, lokale ophoping van microstolsels en activering van immuuncellen bij mensen met langdurige COVID. Maar zou er een soortgelijk beeld kunnen bestaan bij mensen met ME/cvs? Dat is de vraag die Dr. Wüst en collega’s in deze nieuwe studie willen beantwoorden.

Doelstellingen

De onderzoekers willen biopsiemonsters van skeletspieren en veneuze bloedstalen verzamelen, voor en na de inductie van PEM, van 25 mensen die voldoen aan de Canadese Consensus Criteria voor ME/cvs, en veel van deze stalen zijn al verkregen. Er worden ook monsters verzameld van patiënten met langdurige COVID en gezonde controlepersonen.

Immunofluorescentietechnieken zullen worden gebruikt om de locatie van microstolsels in de spier en in bloedmonsters te identificeren en te beoordelen, en deze te correleren met de aanwezigheid van klinische symptomen.

Elektronenmicroscopie zal ook worden uitgevoerd om de structuur van de haarvaten (microscopische bloedvaten) en mitochondriën (verantwoordelijk voor de energieproductie in cellen) in de skeletspiervezels te beoordelen.

Een derde doel is om in het bloed te zoeken naar markers die wijzen op spierweefselstress, en om te bepalen of deze correleren met afwijkingen in de spierweefselstructuur.

Potentiële voordelen

Het begrijpen van de klinische gevolgen van PEM zal niet mogelijk zijn zonder een beter begrip van de betrokken pathologische mechanismen, en de onderzoekers verwachten dat hun bevindingen hierbij zullen helpen.

De resultaten zullen worden geïntegreerd in de nieuw ontwikkelde Nederlandse ME/CVS Biobank en Cohort, en kunnen de weg vrijmaken voor een nieuwe therapie die, als deze gebaseerd is op gevestigde behandelingen, relatief snel geïmplementeerd zou kunnen worden.