Ontwikkeling van een diagnostische test voor ME/cvs op basis van celelektrofysiologie

Onderzoekers

Dr. Fatima Labeed and Dr. Jackie Cliff

Instelling

Brunel University of London, GB

Startdatum

Augustus 2025

Financiering

Gezamenlijke financiering door ME Research UK en de ME Association

Achtergrond

Er is momenteel geen algemeen beschikbare, nauwkeurige diagnostische marker voor ME/cvs. Er zijn echter steeds meer aanwijzingen dat de elektrische eigenschappen van witte bloedcellen de basis kunnen vormen voor een goedkope, betrouwbare diagnostische test voor de ziekte.

In 2019 ontwikkelden prof. Ron Davis en zijn team in de VS een nano-elektronica-test die een verschil aantoonde in de impedantie (d.w.z. de elektrische eigenschappen) van witte bloedcellen afkomstig van mensen met ME/cvs in vergelijking met die van controlegroep.

In 2023 werd dit werk voortgezet door prof. Robert Dorey, dr. Fatima Labeed, Krista Clarke en collega’s van de Universiteit van Surrey, in een studie die gezamenlijk werd gefinancierd door ME Research UK en de ME Association.

Krista vertelt meer over hun eerste bevindingen in dit artikel, waarin ze uitlegt dat witte bloedcellen van mensen met ME/cvs, mensen met multiple sclerose en gezonde vrijwilligers anderhalf uur lang in een zoute oplossing werden gelegd. De verandering in de elektrische eigenschappen van deze cellen na de zoutbehandeling was significant verschillend in de ME/cvs-monsters in vergelijking met de andere groepen, wat hun potentieel als diagnostisch hulpmiddel ondersteunt.

Twee biomarkers bleken bijzonder geschikt om ME/cvs-patiënten van andere groepen te onderscheiden: geleidbaarheid van het cytoplasma en zeta-potentiaal. Eenvoudig gezegd is cytoplasmatische geleidbaarheid een indicator voor hoe gemakkelijk elektrische stroom door een cel kan vloeien, terwijl zeta-potentiaal verband houdt met de elektrische kracht die nodig is om een lading door het celmembraan te verplaatsen.

Doelstellingen

Bij deze nieuwe studie wordt het onderzoek verplaatst naar de Brunel University London, maar een aantal kernleden van het oorspronkelijke team worden er nog steeds bij betrokken. De onderzoekers zijn van plan het oorspronkelijke werk te verfijnen en uit te breiden, om zo meer inzicht te krijgen in de biologie van ME/cvs en ons dichter bij een betrouwbare en goedkope diagnostische test te brengen.

Ze hebben als doel:

een grotere, meer diverse groep patiënten te testen;
de manier waarop monsters worden voorbereid en getest te verbeteren om de resultaten nauwkeuriger en gemakkelijker te verkrijgen, inclusief het karakteriseren van verschillen tussen verse en bevroren monsters;
bloedcellen te vergelijken van mensen met ME/cvs, mensen met langdurige covid, mensen met multiple sclerose en gezonde vrijwilligers; en
te onderzoeken hoe ionkanalen en plasma-ionen deze elektrische verschillen beïnvloeden, en testen of een behandeling met een lage dosis naltrexon kan helpen.

De onderzoekers zullen gebruikmaken van bevroren bloedmonsters uit de Britse ME/CVS-biobank van de London School of Hygiene and Tropical Medicine, afkomstig van mensen met ME/cvs (waaronder sommigen met langdurige covid), mensen met multiple sclerose en gezonde controlegroepen. Er zullen ook verse monsters worden verzameld van mensen met ME/cvs. Aanvullende analyses zullen monsters van mensen met ME/cvs na COVID-19 vergelijken die bij aanvang en na behandeling met een lage dosis naltrexone zijn verzameld, om de eventuele effecten van deze behandeling te beoordelen.

Potentiële voordelen

Het team hoopt dat dit onderzoek ons dichter bij een diagnostische biomarker voor ME/cvs zal brengen, “waardoor de ziekte in een vroeg stadium betrouwbaar kan worden vastgesteld” en “een fysieke onderliggende verandering ten opzichte van de normale fysiologie kan worden aangetoond die ME/cvs als een fysiologische ziekte kenmerkt”.

Door de methodologie te optimaliseren, kunnen ze meer monsters efficiënter testen, waardoor in de toekomst nog grotere proeven kunnen worden uitgevoerd om de gevoeligheid en specificiteit te beoordelen, en komen we dichter bij een goedkope, betrouwbare diagnostische test.

Het onderzoek zal ook kijken naar de redenen achter de waargenomen elektrische veranderingen, waardoor ons begrip van de onderliggende biologie van ME/cvs wordt vergroot.

“Dit is een geweldige kans om onze expertise op het gebied van ME/cvs en onderzoek naar de ontwikkeling van biomarkers te combineren. Beide groepen hebben eerder verschillen in cellen van mensen met ME/cvs gekarakteriseerd, en de geïdentificeerde elektrische eigenschappen zouden mogelijk de basis kunnen vormen voor een diagnostische test voor ME/cvs.”

“Met deze subsidie kunnen we de test uitvoeren op een uitgebreide groep monsters uit de Britse ME/CVS-biobank om de bruikbaarheid ervan te valideren en het laboratoriumtestproces te optimaliseren, zodat de test op grotere schaal klinisch kan worden ingezet. We zullen ook de biologische basis voor de elektrische veranderingen onderzoeken, omdat dit wetenschappelijke aanwijzingen kan opleveren die onderzoekers kunnen helpen bij het ontwikkelen van nieuwe behandelingen.”

Dr. Fatima Labeed and Dr. Jackie Cliff