Mevrouw De Block,
Ik las net een artikel in het laatste nieuws* over uw beleid inzake chronisch zieke mensen.
Er klopt iets niet aan uw uitleg (en dus die van de huidige regering).
‘Chronisch ziek’ samen met ‘enkel zij die pas ziek zijn zo snel mogelijk reactiveren’ als voorwaarden?
Dat is een contradictorische bewering.
Chronisch betekent toch ‘langdurig’, niet?
En wat de realiteit betreft, los van uw politieke statements:
Stel dat je pas symptomen hebt en je blijkt MS te hebben. Dan denk ik toch dat er eerst tijd voor verwerking nodig is? Nadien volgt dan meestal een relapsing-remitting patroon. Welke werkgever is bereid mee dat patroon te volgen? Wie o wie?
Of stel dat je een depressie krijgt. Die niet snel verdwijnt maar een majeure depressie blijkt te zijn. Als een burn-out al minstens een jaar nodig heeft, wat dan met mensen met een zware depressie?
En ga je chronische pijnpatienten achter hun veren zitten? Terwijl er zoveel gezonde werklozen geen werk vinden?
Wat u zegt klinkt eerder als een ‘politiek correcte’ maar misleidende manier om uiteindelijk bijna elke zieke aan te pakken, puur om kosten te drukken door overheveling van RIZIV naar RVA.
Als dat het einddoel is, toon dan het lef om de dingen zo te benoemen.
Of wacht, u hebt dat effectief gezegd op terzake, niet? ‘RVA kost de staat minder dan RIZIV’.
Hoeveel zieken zitten er al onder het RVA stelsel? Hoeveel zijn ondertussen ontoeleidbaar verklaard? Zieken op stempelgeld die effectief niet kunnen werken. Hoeveel zijn het er al?
Staat u als minister en arts stilaan los van de realiteit van ziekte?
Als dat het geval is, dan hoort u niet op de stoel van minister van ‘volksgezondheid’ te zitten.
Budgetteren, excessen (hoogst uitzonderlijk binnen het huidige systeem van controles, in tegenstelling tot wat de propaganda-machine mensen wijsmaakt) aanpakken, … Begrijpelijk uw taak.
Maar zieke mensen naar ‘t armenhuis verwijzen (ja, het OCMW zal veel klanten bij krijgen), dat is antisociaal beleid.
Overigens, schuilen achter een enquête van het VPP over ‘willen’ werken (niet hetzelfde als kunnen werken) is echt not done.
Willen werken maar niet kunnen is al een hel op zich voor voordien actieve burgers. Voeg daar de ziekte zelf aan toe, het sociaal isolement, de financiële moeilijkheden die ontstaan, partners die het laten afweten, …
De hel.
En u, beste Maggie, zal daar nu nog een ferme schep bovenop doen.
Niet schrikken als het zelfmoordaantal bij zieken stijgt he? Het bewijs werd reeds geleverd door de UK Atos affaire.
Een arts heeft een eed gezworen. Die eed lijkt jammer genoeg de duimen te leggen voor de politieke eed.
Een samenleving kan je beoordelen aan de manier waarop ze omgaat met zieke mensen en mensen die het moeilijk hebben.
Deze regering zal zwaar buizen.
Els Van Hoof
Tremelo
7 januari 2016
*Nvdr. Het bewuste artikel in Het Laatste Nieuws lijkt niet meer online, doch wel nog in
- De Morgen: De Block: “Er zijn veel dingen die mensen in een rolstoel wel nog kunnen doen” en in
- Knack: Maggie De Block wil langdurig zieken aan het werk: ‘Er is nog veel wat je kunt doen als je in een rolstoel zit’
De Block: “Er zijn veel dingen die mensen in een rolstoel wel nog kunnen doen”
