ME Association UK, 16 oktober 2015
Onze medisch adviseur, Dr. Charles Shepherd, geeft commentaar over postexertionele malaise (PEM) en het nieuwe door de Medical Research Council (MRC) gefinancierde onderzoek met neurobeeldvorming dat werd aangekondigd op de Research Collaborative Conferentie in Newcastle op dinsdag 13 oktober 2015.
Wat is PEM?
Postexertionele malaise (PEM) of toename van de symptomen na inspanning beschrijft een vertraagde en significante verergering van ME/cvs-symptomen die altijd volgt op fysieke activiteit en vaak volgt op cognitieve activiteit.
PEM is een zeer karakteristiek klinische en diagnostisch kenmerk van ME/cvs.
In sommige opzichten is PEM een ziekte binnen een ziekte.
Wat veroorzaakt PEM?
De oorzaak van PEM blijft nog onzeker. Aanwijzingen beginnen echter boven water te komen. Door op deze manier een beter inzicht te verkrijgen in de onderliggende pathofysiologische mechanismen die er bij betrokken zijn, zou dit kunnen helpen om ten minste een aspect van het omgaan met ME/cvs te verbeteren.
Bestaand onderzoek naar PEM
De MEA beschouwt PEM als een onderzoeksprioriteit. Vervolgens heeft het MEA Ramsay Onderzoeksfonds twee onderzoeken op dit gebied gefinancierd:
- Professor Jo Nijs et al. in Brussel hebben gekeken naar de rol van autonome disfunctie bij PEM, in het bijzonder naar de parasympathische reactie op inspanning. Professor Nijs presenteerde enkele van de ongepubliceerde resultaten van zijn onderzoek tijdens de plenaire sessie over disfunctie van het autonoom zenuwstelsel op de Research Collaborative Conferentie. Het autonoom zenuwstelsel – dat niet onder bewuste controle staat, vandaar de naam – heeft zijn controlecentra in de hersenen. Door een netwerk van sympathische en parasympathische zenuwen, geeft het berichten door aan het hart, de bloedvaten, maag en blaas om een grote verscheidenheid aan lichaamsfuncties te reguleren (door te versnellen of te vertragen).
- Dr Amolak Bansal et al. in het St. Helier Ziekenhuis in Surrey (Engeland) hebben gezocht naar wat er gebeurt met de immuunfunctie voor en na een cognitieve test (voltooid) en een inspanningstest (nog niet gedaan).
Dus hebben we al enkele aanwijzingen van deze en andere studies om aan te tonen dat het immuunsysteem en het autonoom zenuwstelsel betrokken zijn bij PEM.
De missing link?
Maar wat zou er elders in de hersenen kunnen gebeuren?
Er is een groeiende consensus dat ME/cvs een ziekte kan zijn die wordt getriggerd door infectie, die vervolgens de oorzaak is van het vrijkomen van cytokinen – chemicaliën van het immuunsysteem die de griepachtige gevoelens, pijn en malaise veroorzaken die op een infectie volgen. Deze normale, acute respons van het immuunsysteem, die helaas ziektegedrag of ziekterespons wordt genoemd, gaat dan verder in de vorm van laaggradige activiteit van het immuunsysteem, verdere cytokineproductie en activatie van immuuncellen in de hersenen die microglia worden genoemd. Dit is een causaal model waarbij voortdurende laaggradige neuro-inflammatie betrokken is, dat wordt ondersteund door eenrecent Japans PET neurbeeldvormingsonderzoek door Nakatomi et al.:
www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24665088
En als er al een laaggradige activatie van het immuunsysteem is, verband houdend met de activatie van de microglia/ laaggradige neuro-inflammatie, kan een inspanningstest met cytokineproductie de bestaande microgliale activatie verergeren en een toename van symptomen veroorzaken?
Vanuit een theoretisch oogpunt kan inspanning de cytokineproductie stimuleren (d.w.z. IL-1, IL-6 en TNF) en mensen met ME/cvs vertonen een overdreven immuunrespons op inspanning:
www.medizin.uni-tuebingen.de/transfusionsmedizin/institut/eir/content/2014/94/article.pdf
Dus in theorie is het antwoord ja…..
Het nieuwe onderzoek
Wat tot nu toe niet is gedaan in het onderzoek naar PEM, is kijken naar wat er gebeurt in de hersennetwerken voor en na een inspanningstest bij ME/cvs – dit is waar dit nieuwe onderzoek om de hoek komt kijken
Drie wetenschappers – Dr. Mark Edwards, een neuroloog aan de Motor Neurosciences and Movement Disorders Unit van UCL Institute of Neurology, Dr. Neil Harrison van de Universiteit van Sussex en dr. James Kilner aan het University College in Londen – zullen deze studie uitvoeren.
Dr. Harrison heeft al aangetoond hoe blootstelling van het lichaam aan iets dat acute inflammatie en infectie uitlokt, activatie kan veroorzaken in delen van de hersenen (bijv. na vaccinatie met tyfusvaccin: www.nature.com/npp/journal/v40/n4/full/npp2014222a.html of gedurende interferonbehandeling voor hepatitis.
Twintig mensen met ME/cvs en 20 gematchte controlepersonen volgens leeftijd en sekse zullen bij aanvang een functionele MRI(fMRI)-scan krijgen en er zullen bloedmonsters worden afgenomen (voor de metingen naar activatie van het immuunsysteem).
Zij zullen dan gespecialiseerde inspanning moeten leveren om PEM te veroorzaken.
Zij zullen ook een redelijk moeilijke cognitieve test krijgen die bekend staat als de Stroop-test.
De scans en de bloedtesten zullen 24 uur later worden herhaald.
Wat de fMRI-scans betreft, zullen deze vooral kijken naar bewijs van activatie in de belangrijkste hersenstructuren, zoals de dorsale insula.
In het algemeen geloof ik dat dit een erg solide en welkom onderzoek is dat zou moeten helpen in het beter begrijpen van wat er gebeurt in de hersenen bij PEM.
Wij zijn dank verschuldigd aan professor Hugh Perry, een lid van het Research Collaborative Board en Chair of the Neurosciences Board aan de MRC, voor zijn vastberadenheid om ervoor te zorgen dat er onderzoek van hoge kwaliteit wordt verricht naar de neuropathologie van ME/cvs.
Transcript van de presentatie van Dr. Edwards, door Russell Fleming, kan hier worden gevonden
Commentaar van professor Jonathan Edwards op het webforum van Phoenix Rising
Nu weten we waar we het over hebben. Het ziet er volgens mij schitterend uit. Neil is geweldig en hij heeft duidelijk een grote inbreng. Het gaat allemaal over inflammatoire en neurale reactiepaden en specifiek over PEM dus al dat gedoe over Oxford-criteria kan in de vuilnisbak. Vermoedelijk zullen zij zelfs hun resultaten kunnen correleren met de gradatie van PEM. Dit is echte wetenschap. Zij hebben zelfs gedacht aan hoe om te gaan met confounding (een statistische term die betekent dat een storende derde factor van invloed kan zijn op het causaal/oorzakelijk verband en dus een verstorende rol kan spelen in het onderzoek tussen oorzaak en uitkomst). In dit geval zou dat kunnen gaan om de factor: wat mensen zullen denken en verwachten omdat zij deelnemen aan het experiment. Onderzoekers zullen corrigeren voor deze mogelijke confounding door de volgorde van gebeurtenissen gedurende het experiment te veranderen.
Ik denk dat dit een serieuze belangrijke stap vooruit is in de wetenschap. De juiste mensen richten zich op de meest waarschijnlijke plek om aanwijzingen te vinden. En de cytokinen en dergelijke zullen zo goed worden gemeten als het klinkt. Het past bij het punt dat aan beide kanten van de Atlantische Oceaan wordt gemaakt, dat wij mensen zouden moeten bestuderen tijdens PEM en kijken naar de abnormale reactie op inspanning, in plaats van alleen kijken naar patiënten met ME op een willekeurig moment.
Met dit en de mensen die verbonden zijn aan David Brooks die het Japanse PET-onderzoek herhalen, denk ik dat dit de beste kans is tot op heden om echt vast te stellen wat er verkeerd gaat in de hersenen van ME-patiënten.
En er is geen aanwijzing dat dit geld uit de ME-pot komt. Edwards en Harrison kregen deze subsidie door het open applicatiesysteem. Er was geen special pleidooi, geen interne politiek. Het zou het moeten hebben opnemen tegen aanvragen voor MS of Alzheimer of wat dan ook. ME is werkelijk een trendy ziekte geworden om te bestuderen, vermoed ik. Ik zou de 600.000 pond (ruim 820.000 euro) persoonlijk verdubbelen.
Volledige discussie hier.
Dr Charles Shepherd
Medisch Adviseur, ME Association
Raadslid, UK CFS/ME Research Collaborative
16 oktober 2015
PS De MEA financierde 4 medische studenten om de RC conferentie bij te kunnen wonen. Wij hielpen ook om de kosten te financieren om twee overzeese sprekers – Øystein Fluge en Jo Nijs – naar de conferentie te brengen.
© ME Association. Vertaald en geherpubliceerd met vriendelijke toestemming van ME Association (UK). Vertaling Meintje, redactie Zuiderzon en poppetje, ME-gids.
