7 april 2024.
Onlangs plaatste ik een blog over alweer een problematische studie naar Long Covid die door een toonaangevend tijdschrift is gepubliceerd. De studie concludeerde dat fysieke activiteit (FA) symptomen kan “verminderen” bij jonge vrouwen met langdurige medische klachten na Covid-19, of wat de auteurs post-COVID-aandoening (PCC) noemen. Het probleem: de studieopzet is in staat om associaties te documenteren, maar geen causale relaties, zoals de relatie die wordt beschreven door het gebruik van het werkwoord “verminderen”.
Vanochtend stuurde ik de volgende brief naar Dr. Rafal Marszalek, de hoofdredacteur van Scientific Reports, het tijdschrift van de Nature-groep die de studie publiceerde.
**********
Beste dr. Marszalek:
Scientific Reports publiceerde onlangs een studie genaamd “Higher level of physical activity reduces mental and neurological symptoms during and two years after COVID-19 infection in young women,” [Hogere mate van lichamelijke activiteit vermindert psychische en neurologische symptomen tijdens en twee jaar na COVID-19-infectie bij jonge vrouwen] van Takács et al. Bij het schetsen van het doel van het onderzoek schreven de onderzoekers het volgende: “Deze studie had als doel de hypothese te onderzoeken dat regelmatige FA [fysieke activiteit] het aantal symptomen vermindert tijdens en na COVID-19-infectie bij jonge vrouwen.”
En hier is een bewering uit de conclusie: “De saillante bevinding van de huidige studie is dat een hoger niveau van regelmatige lichamelijke activiteit mentale en neurologische symptomen zoals angst, depressieve stemming, vermoeidheid, duizeligheid/licht in het hoofd, en vergeetachtigheid kan verminderen, zowel in acute COVID-19 als in PCC [post-COVID-aandoening] bij jonge vrouwen.”
Helaas voor de onderzoekers laat de opzet van de crosssectionele studie geen onderzoek naar causaliteit toe – een punt dat duidelijk had moeten zijn voor de redacteurs en peerreviewers van Scientific Reports. Omdat crosssectionele gegevens op één moment in de tijd worden verzameld, is het onmogelijk te bepalen wat oorzaak en wat gevolg is. De bevindingen laten over het algemeen causaliteit in beide richtingen toe.
In dit geval stellen de auteurs onomwonden dat, volgens hun bevindingen, fysieke activiteit symptomen “vermindert”. Dit expliciete causale taalgebruik is ongegrond en ongerechtvaardigd. Het is net zo aannemelijk dat degenen die meer symptomen hadden gewoon niet in staat waren om lichamelijke activiteit uit te voeren op hetzelfde niveau als degenen die minder symptomen hadden. Dat de auteurs deze mogelijkheid buiten beschouwing laten ten gunste van hun voorkeursverklaring is in strijd met een goede wetenschappelijke redenering.
De auteurs vermelden dat het crosssectionele ontwerp een beperking is. Maar het heeft geen zin om beperkingen te erkennen als je ervoor kiest de grenzen die ze duidelijk opleggen te negeren. Het is daarom verbijsterend dat dit artikel in deze kennelijk gebrekkige vorm werd gepubliceerd. De titel, de conclusie en elke zin die suggereert dat het onderzoek een oorzakelijk verband heeft aangetoond, moet worden gecorrigeerd.
Dank u voor uw snelle aandacht voor deze zaak. (Ik heb de corresponderende auteur in cc gezet).
Hoogachtend,
David Tuller
Senior Fellow in Volksgezondheid en Journalistiek
Center for Global Public Health
School of Public Health
University of California, Berkeley
© David Tuller voor Virology Blog. Vertaling admin, redactie NAHdine, ME-gids.
