Ontdekkingen van vandaag, behandelingen van morgen
1 januari 2011
XMRV: een humaan retrovirus met ongekende pathogene eigenschappen, geen “laboratoriumbesmetter”.
De recente verkondiging dat “XMRV niet de oorzaak is van CVS” kwam van een persoon die laboratoriumtests uitgevoerd heeft om aan te tonen hoe PCR-tests besmet kunnen worden. Die resultaten hebben niets te maken met het werkelijk bestaan van een ziekte of met de methodes die gebruikt worden door onderzoekers die in het bloed en het weefsel van besmette patiënten XMRV ontdekt hebben De positieve studies kunnen niet weggeredeneerd worden door PCR-tests. Er werd gebruik gemaakt van de “gouden standaard” methodes, nl. virale isolatie en antilichamentests, naast PCR, om aan te tonen dat XMRV een gammaretrovirus is dat zich levend voortplant in menselijke bloed-en weefselstalen. Niet gestaafde conclusies, zoals die van de woordvoerder van de Wellcome Trust, leveren vaak sensationele krantenkoppen op maar doen weinig om de wetenschap vooruit te helpen. De auteurs van de positieve XMRV-studies zijn uiterst voorzichtig en beweren niet dat XMRV de oorzaak van CVS/ME is aangezien zij zich ervan bewust zijn dat meer wetenschappelijk onderzoek nodig is vooraleer iets dergelijks te beweren. Maar één feit blijft wel duidelijk. Geen enkele negatieve studie verandert de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek uitgevoerd door Lombardi et al., Lo et al., Urisman et al. en Schlaberg et al.
Bij de wetenschappelijke studie die werd geleid door het WPI werd er zorgvuldig op toegezien dat besmetting niet kon plaatsvinden. Er werd aangetoond dat veel CVS-patiënten, die werden gediagnosticeerd door een arts, besmet zijn met gammaretrovirussen. De onderzoekers hebben vier verschillende detectiemethodes gebruikt. In recente commentaar met betrekking tot de negatieve onderzoeksrapporten over XMRV, werd beweerd dat deze studies waarbij slechts één testmethode werd gebruikt een bewijs leverden dat XMRV niet de oorzaak is van ziektes bij de mens. De auteurs van de “besmettingsstudies” bevestigden echter iets wat de meeste ervaren wetenschappers al wisten, nl. dat er risico’s verbonden zijn aan het gebruik van PCR indien er niet nauwkeurig op wordt toegezien besmetting te voorkomen. Zij kunnen niet besluiten dat andere onderzoeksgroepen dezelfde problemen hebben ondervonden of dat “XMRV niet de oorzaak van CVS is”.
Het is uiterst opmerkelijk dat in de recente publicaties in Retrovirology de belangrijkste wetenschappelijke bewijzen van menselijke infectie in de vorige XMRV-studies niet vermeld werden, o.a. het feit dat XMRV-positieve patiënten menselijke antilichamen produceren tegen gammaretrovirussen, dat XMRV integreert in menselijk weefsel en dat infectieus virus gekweekt werd afkomstig uit het bloed van honderden CVS-patiënten. De mens maakt geen antilichamen aan tegen DNA-sequenties van muizen uit besmette laboratoriumexperimenten. De studies in Retrovirology tonen enkel aan dat onderzoek naar XMRV niet uitgevoerd kan worden in een laboratorium waar met muizen wordt gewerkt zonder uiterste voorzichtigheid en dat er niet enkel vertrouwd mag worden op de PCR-methode.
Veel onderzoekers zijn er zich van bewust dat de link tussen gammaretrovirussen en ziektes bij de mens niet lichtzinnig kan en mag genegeerd worden. Retrovirussen dringen binnen in het DNA van de gastheer en veroorzaken een levenslange infectie. Humane retrovirussen, zoals HIV en HTLV-1, zijn de oorzaak van immuunstoornissen, neurologische aandoeningen en kanker. XMRV-studies bij dieren tonen dat het virus snel uit het bloed verdwijnt en zich in verschillende organen nestelt zoals de milt, de lymfeklieren, het spijsverteringskanaal en de voortplantingsorganen. Dat verklaart waarom het virus moeilijk te detecteren is in het bloed ook al plant het zich voort in de weefsels van wie besmet is. Andere studies op muizen met betrekking tot Murine Leukemie Virus infecties, nauw verwant aan XMRV, hebben getoond dat het weefsel duidelijk aangetast wordt net na de infectie. Dat leidt tot veel lichamelijke ziektesymptomen die vaak voorkomen bij patiënten met XMRV-gerelateerde aandoeningen, zoals cognitieve en immunologische stoornissen.
Veel patiënten zijn ongerust en hebben ons gevraagd waar dit nu allemaal toe leidt en of dit nu het einde inluidt van het onderzoek naar XMRV. Op de tweede vraag is ons antwoord ondubbelzinnig “nee”. Om de eerste vraag te kunnen beantwoorden moeten we de stand van zaken bekijken van de onderzoeken die momenteel lopen in verschillende laboratoria. Wij kunnen bevestigen dat de onderzoeksgroepen die het voorbije jaar bezig waren met XMRV nog steeds hard aan het werken zijn. Zij ontwikkelen betere analysemethodes om de bloedvoorraad over de hele wereld te controleren op het nieuwe retrovirus, bestuderen de gevolgen van immuunstoornissen, voeren studies uit met dieren en breiden hun bevindingen uit naar andere patiëntengroepen. Kortom, ze blijven met de grootste inzet hun onderzoek voortzetten. Ze zijn er zich van bewust dat nieuwe wetenschappelijk ontdekkingen, die het huidig dogma bedreigen, steeds in twijfel zullen worden getrokken totdat de bewijzen niet langer kunnen ontkend worden. Zo zijn er b.v. nog steeds enkelingen die het feit dat HIV de oorzaak is van AIDS in twijfel trekken. Na 17 jaar en drie proeven waarin hij zichzelf besmette en vervolgens genas van maagzweren geassocieerd met H-Pylori, heeft Nobelprijswinnaar dr. Barry Marshall de medische wereld er uiteindelijk van kunnen overtuigen dat de bacterie de ziekte veroorzaakt. Vandaag zijn we verwikkeld in een nieuwe strijd om te bewijzen dat humane gammaretrovirusinfecties, zoals XMRV, onderliggende pathogenen zijn bij neuro-immunologische ziektes en talloze kankers.
Het lijdt geen twijfel dat er meer onderzoek nodig is om de rol van gammaretrovirussen duidelijk te maken bij menselijke ziektes. Maar wanneer een pathogeen zoals XMRV gevonden wordt bij 80% van de geteste patiënten met dezelfde diagnose, dan is een oorzakelijk verband een redelijke hypothese die zeker verder wetenschappelijk en medisch moet onderzocht worden. Het is algemeen geweten dat belangrijke vragen omtrent oorzakelijk verband vaak beantwoord kunnen worden met behulp van goed opgezette klinische proeven. Voor degenen die reeds jaren lijden aan deze invaliderende ziektes kunnen nieuwe proeven met medicatie niet snel genoeg starten.
De gezamenlijke onderzoeksprojecten van het WPI hebben de besmettelijke en inflammatoire aard van neuro-immunologische aandoeningen ontsluierd en leveren duidelijke bewijzen tegen het gebruik van CGT en oefentherapie als rationele behandelingen voor patiënten. Die kennis benadrukt dat er dringend nood is aan veel meer financiering vanuit de privé-sector en van de overheid voor biologisch onderzoek om diagnostische tests en doeltreffende medicatie op de markt te brengen voor de miljoenen zieken, om de verspreiding van besmettelijke retrovirussen te stoppen en de verwoestende cyclus van ziektes een halt toe te roepen.
Annette Whittemore
President
Whittemore Peterson Institute
© Vertaling Katrien Ottermans van “XMRV: A Human Retrovirus with Unknown Pathogenic Potential, Not a Lab Contaminant” (Annette Whittemore, Whittemore Peterson Institute, 1 januari 2011)
