Bron:

| 626 x gelezen

Hoewel langdurige COVID een heterogene aandoening is (met meer dan 200 geassocieerde symptomen), is er een bepaald deel van de personen binnen deze groep die voldoen aan de ME/cvs-criteria zoals de Canadese Consensus Criteria (CCC). Aangezien veel mensen melden dat een infectieziekte voorafging aan de ontwikkeling van hun ME/cvs-symptomen, is het misschien geen verrassing dat sommige personen symptomen van ME/cvs vertonen na een SARS-CoV-2 (COVID-19)-infectie.

Dr. Katie Peppercorn en collega’s voerden een pilootstudie uit om te onderzoeken of langdurige COVID en ME/cvs (vóór de COVID-pandemie) op fysiologisch niveau op elkaar lijken. De onderzoekers vonden overeenkomsten in de activiteit van het immuunsysteem, waarbij een reeks eiwitten en moleculaire reactiepaden betrokken zijn, tussen de twee aandoeningen.

Wat heeft de studie gedaan?

Het doel van de pilootstudie was om ‘specifieke gebieden van cellulaire fysiologie te identificeren die nog steeds disfunctioneel waren’ bij personen met langdurige COVID een jaar na hun eerste SARS-CoV-2-infectie. De hypothese was dat er vergelijkbare moleculaire reactiepaden aangetast zouden zijn die zouden bijdragen aan het verklaren van de ‘sterk overlappende symptomen en pathofysiologie van zowel langdurige COVID als ME/cvs’.

De onderzoekers analyseerden eiwitten in immuuncellen – bekend als perifere mononucleaire bloedcellen (PBMC’s) – van zes personen met langdurige COVID en vijf gezonde controles die waren gematcht voor leeftijd en geslacht. De resultaten van de analyse werden vergeleken met een eerdere studie met een ME/cvs-cohort (gediagnosticeerd volgens de CCC).

Wat heeft de studie gevonden?

Analyse van meer dan 3000 eiwitten identificeerde 162 eiwitten die differentieel gereguleerd waren (verschillend in niveau/activiteit) bij personen met langdurige COVID in vergelijking met gezonde controles. 37 van deze eiwitten waren gerelateerd aan de activiteit van het immuunsysteem en 21 waren gerelateerd aan de mitochondriale functie – belangrijke aandachtsgebieden in ME/cvs-onderzoek.

Er was enige overlap in differentieel gereguleerde eiwitten in de deelnemers met langdurige COVID vergeleken met het ME/cvs-cohort. Er moet echter worden opgemerkt dat niet alle verschillen statistisch significant waren.

Discussie

Volgens de onderzoekers gaven de resultaten aan dat de activiteit van het immuunsysteem van deelnemers met langdurige COVID, een jaar na het begin van de ziekte, ‘dramatisch verschilde’ van die van gezonde controles. Ze vermeldden dat dit een ‘chronische disfunctionele toestand weerspiegelt die niet was hersteld van de verwachte transiënte/ontstekingsreactie die was opgezet om het hoofd te bieden aan de oorspronkelijke infectie met SARS-CoV-2’.

Volgens een recent nieuwsartikel – “Hoofdauteur emeritus professor Warren Tate zegt dat het onderzoek – de eerste vergelijkende moleculaire studie van de immuunceleiwitten van beide aandoeningen [langdurige COVID en ME/cvs] – “sterk bevestigt” dat er een verband is tussen de twee. Vandaar dat de studie impliceert dat het therapeutisch richten van immuun-/ inflammatoire reactiepaden als behandeling een gebied is dat de moeite van het onderzoeken waard is.

De kleine steekproefomvang, zoals typerend is voor een pilootstudie, beïnvloedt de generaliseerbaarheid van de bevindingen. Daarnaast was er een discrepantie in de gemiddelde duur van de ziekte – één jaar voor personen met langdurige COVID versus 16 jaar voor het ME/cvs-cohort. De onderzoekers stellen dat het mogelijk is dat deze verschillen de variatie in tijd sinds het begin van de aandoeningen in de respectievelijke cohorten weerspiegelen. Hopelijk wordt met deze beperkingen rekening gehouden in toekomstige studies, waardoor onze kennis van zowel langdurige COVID als ME/cvs verder toeneemt.

Lees over het schatten van de prevalentie van ME/cvs bij personen met een langdurige COVID:

© ME Research UK, 19 februari 2024. Vertaling admin, redactie NAHdine, ME-gids.

Citeren?

Peppercorn, K., Edgar, C.D., Kleffmann, T. et al. A pilot study on the immune cell proteome of long COVID patients shows changes to physiological pathways similar to those in myalgic encephalomyelitis/chronic fatigue syndrome. Sci Rep 13, 22068 (2023). https://doi.org/10.1038/s41598-023-49402-9

Geef een reactie

Zijbalk

Volg ons
ma
di
wo
do
vr
za
zo
m
d
w
d
v
z
z
27
28
30
31
1
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
29 mei
29/05/2024    
16:00 - 18:00
May 29th, 2024 – 16.00 CEST. EVERYTHING YOU ALWAYS WANTED TO KNOW ABOUT EHLERS-DANLOS SYNDROMES (EDS). Speaker Prof. Fransiska Malfait moderated by Mrs. Charissa Frank and Mrs. Eva Collado, ePAG [...]
02 jun
02/06/2024    
14:00 - 19:00
Op 2 juni organiseert de familie van een lotgenote een benefietdag. Op dit tuinfeest is iedereen welkom! Je kan de hele namiddag vrij binnenlopen op [...]
03 jun
03/06/2024    
14:00 - 16:00
Welke oplossingen kan de politiek bieden voor problemen van mensen met PAIS? Dertien organisaties op het gebied van long-covid, chronische lyme, ME/CVS en Q-koorts (samen [...]
Events on 29/05/2024
Events on 03/06/2024
03 jun
3 jun 24
Den Haag
Geen Evenementen
Recente Links