GLP-1-receptoragonisten zijn momenteel geregistreerd voor de behandeling van diabetes type 2 en voor gewichtsbeheersing bij mensen met overgewicht/obesitas. Deze geneesmiddelen bootsen de werking na van het van nature voorkomende hormoon GLP-1, dat de insulineafscheiding en de bloedglucosespiegel reguleert, de maaglediging vertraagt en de eetlust vermindert.
In een recent interview op het YouTube-kanaal van SolveME besprak prof. dr. Carmen Scheibenbogen, voormalig onderzoeker gefinancierd door ME Research UK, of GLP-1-receptoragonisten in de toekomst mogelijk een rol kunnen spelen bij de behandeling van ME/cvs.
Ze schetste verschillende manieren waarop deze medicijnen theoretisch de onderliggende ziekteprocessen bij ME/cvs zouden kunnen tegengaan. Voorgestelde voordelen zijn onder andere ontstekingsremmende effecten, verbeterde endotheelfunctie en capillaire perfusie, en een grotere metabole stabiliteit. Ze benadrukte ook bewijs uit verwante aandoeningen, zoals het mestcelactivatiesyndroom (MCAS) en fibromyalgie, waarbij symptoomverbeteringen zijn waargenomen bij gebruik van GLP-1-receptoragonisten.
Ze benadrukte echter dat er tot op heden geen gepubliceerde studies zijn die GLP-1-receptoragonisten rechtstreeks onderzoeken bij ME/cvs. Er lopen momenteel twee afzonderlijke klinische onderzoeken (onder leiding van RECOVER en Scripps) naar long covid, hoewel het onduidelijk is of deelnemers ook worden geselecteerd op basis van hun diagnosecriteria voor ME/cvs. Er zijn nog geen resultaten van deze studies beschikbaar.
Om deze lacune aan te pakken, plannen prof. dr. Scheibenbogen en haar team in Duitsland een observationele studie naar de GLP-1-receptoragonist semaglutide bij personen met postinfectieuze ME/cvs, gediagnosticeerd volgens de Canadese consensuscriteria. De primaire uitkomstmaat is verbetering van het fysieke functioneren, gemeten met de SF-36-vragenlijst. Secundaire uitkomstmaten omvatten een bredere symptoombeoordeling, naast objectieve metingen zoals activiteitsregistratie (via Fitbit) en handknijpkracht. Het team hoopt ook biomarkers te identificeren die kunnen helpen bij het voorspellen van de respons op de behandeling.
Aan dit geplande onderzoek zijn belangrijke beperkingen verbonden. Het onderzoek zal kleinschalig zijn, geen controlegroep bevatten en alleen personen met een BMI boven de 27 omvatten (wat binnen het toegestane gebruik van GLP-1-receptoragonisten in Duitsland valt). Indien de resultaten veelbelovend zijn, wordt echter een gerandomiseerd, placebogecontroleerd fase II-onderzoek verwacht.
Bekijk het volledige interview voor meer informatie, inclusief een bespreking van de bijwerkingen.
© ME Research UK, 24 april 2026. Vertaling admin, redactie NAHdine, ME-gids;
N.v.d.r. Aangezien GLP-1-receptorantagonisten de maaglediging vertragen, lijkt ons dit contraproductief bij ME/cvs-patiënten die kampen met dysautonomie en bijgevolg maagledigingsproblemen (gastroparese).
