ME Research UK, 15 juni 2018
Het is een hele mondvol, maar op de website van de Britse organisatie ME Research UK werd onlangs een heel toegankelijke beschrijving van dit belangrijke onderzoek van prof. Jarred Younger gegeven. Belangrijk, omdat het zou aantonen dat er daadwerkelijk sprake is van ontstekingen in de hersenen bij ME en de naam ME niet langer in twijfel getrokken kan worden.
Veel van de karakteristieke symptomen bij ME doen vermoeden dat het immuunsysteem wordt geactiveerd in de hersenen van mensen die eraan lijden, waardoor inflammatoire chemische stofjes vrijkomen.
Van die neuro-inflammatie (zenuwontsteking) is bekend dat het een heel scala aan symptomen veroorzaakt, waaronder vermoeidheid, gevoeligheid voor pijn, cognitieve problemen en slaapstoornissen die mensen met ME allemaal gemeen hebben. Maar hoe kan dat gebeuren?
De kernhypothese van een nieuw gesubsidieerd project dat door prof. Jarred Younger van de University of Alabama wordt geleid, is dat geactiveerde immuuncellen van elders in het lichaam de hersenen binnendringen waardoor deze symptomen van ME worden aangedreven.
prof. Jarred Younger
Prof. Younger legt uit dat de hersenen en het lichaam twee verschillende immuunsystemen hebben die van elkaar gescheiden worden door wat de bloed-hersenbarrière wordt genoemd. Deze twee immuunsystemen maken gebruik van verschillende soorten cellen: microglia in de hersenen, T-, B- en NK-cellen in de rest van het lichaam.
Tijdens neuro-inflammatie kan de bloed-hersenbarrière beschadigd raken. Daardoor kunnen perifere immuuncellen (cellen uit het lichaam) de hersenen binnendringen. Dat is al waargenomen bij ziektes zoals MS. Deze infiltrerende T-cellen kunnen vervolgens de aan de hersenen eigen microglia tot een geactiveerde en inflammatoire toestand drijven.
Uit dit onderzoek zou een diagnostische test kunnen groeien die onderscheid kan maken tussen patiënten en gezonde controles.
Om te onderzoeken of dit ook bij ME gebeurt, zijn prof. Younger en zijn team van plan perifere immuuncellen te volgen om te kijken of ze inderdaad door de bloed-hersenbarrière heen breken en de hersenen infiltreren.
Dat is nogal een uitdaging en het team heeft er een nieuwe techniek voor ontwikkeld. Daarbij nemen ze een monster van de perifere immuuncellen van de patiënt zelf af, en merken die met een radio-isotoop die zirconium-89 heet. Vervolgens injecteren ze die cellen terug in de patiënten. Daarna maken de onderzoekers gebruik van positron emissie (PET)-scans om de cellen te traceren en te zien of ze in de hersenen terecht komen.
Het plan is om 15 vrouwen met ME en ter controle 10 gezonde vrouwen van dezelfde leeftijd te bestuderen. Zij worden 24 uur na de injectie gescand en nogmaals 96 uur erna. Dat zou voor de cellen voldoende tijd moeten geven om door de bloed-hersenbarrière heen te dringen (als ze dat inderdaad doen).
De resultaten van deze studie kunnen ons begrip van de pathogenese (ontstaan, verloop en beeld) van ME en de rol van het immuunsysteem hierbij bevorderen. Maar daarnaast ook of het een aanwijzing is of deze neuro-inflammatie een nuttig doel is voor de behandeling van ME. En zelfs of er zo een diagnostische test uit kan groeien die onderscheid kan maken tussen patiënten en gezonde controles.
© ME Research UK. Vertaling en bewerking MECentraal, redactie zuiderzon, ME-gids.
Lees ook
