Net zoals er een heksenjacht uitgevoerd wordt op Dr. Myhill uit Groot-Brittannië die opkomt voor ME/CVS-patiënten (klik hier en hier), wordt eveneens een heksenjacht gevoerd op Dr. Uyttersprot, zelf patiënte; dit keer door de CM en het RIZIV die het niet kunnen hebben dat er aan ME/CVS-patiënten benodigde immunoglobulinen of parenterale voeding voorgeschreven wordt.

In de Artsenkrant nr. 2087 van 4 juni 2010 wordt het geschil aan de kaak gesteld n.a.v. de rechtszaak die aangespannen is waar Dr. Uyttersprot moet verschijnen.

Andere interessante artikel hieromtrent zijn:

• Tegemoetkoming immunoglobulinen en TPN? Omzendbrief RIZIV (2005)
  
  
• Artsen geviseerd door ziekenfonds (2006)
• CVS-Liga en Dr. Uyttersprot hebben uw hulp nodig (2006)
• Over het waarom

Over enkele dagen, op 7 juni, verschijnt neuropsychiater Annemie Uyttersprot voor een Riziv-rechtscollege van twee ziekenfondsartsen en twee beroepsgenoten. Ze zullen moeten oordelen of ze terecht gammaglobulines en parenterale voeding voorschreef voor patiënten met het chronisch vermoeidheidssyndroom (cvs). Vraag is of het oordeel niet op voorhand vaststaat. Of kleurde Uyttersprot doelbewust buiten de lijntjes?

Uyttersprot beweert alvast het eerste. In de jaren die aan deze uitspraak voorafgingen, onderging haar dossier immers een heleboel vreemde wendingen, meent ze. Het profiel van dokter Uyttersprot is op zich trouwens al bizar. Als ex-cvs-patiënte die zelf dus ‘genas’ van het syndroom, startte ze in het Vilvoordse AZ Jan Portaels mee een centrum op… voor cvs-patiënten. Niet dat daar een reukje aan zit, maar het is wel ongewoon. Net zoals het dossier dat het Riziv tegen haar aanlegde trouwens. En dan is er nog steeds de zeer controversiële discussie over cvs zelf. De door het Riziv gehanteerde cvs-definitie is op zijn minst voor discussie vatbaar als we ze vergelijken met de classificatie van de WGO.

Botsing met ziekenfondsen

Wat er ook van zij, ingrediënten genoeg voor controverse. In 2005 al bemoeit de CM zich met de wijze waarop dokter Uyttersprot haar diagnose stelt en haar therapeutische beleid inzake cvs-patiënten voert. Het ziekenfonds weigert om de patiënten nog langer medicatie terug te betalen. De CM beslist om de aangesloten leden-patiënten door te sturen naar de erkende referentiecentra. Er wordt door de geneesheren-adviseurs van de CM Vlaams-Brabant zelfs een actie op het getouw gezet tegen dokter Uyttersprot en haar collega Coucke, beweert ze. Er zou ook druk zijn uitgeoefend via de directeur van het AZ Jan Portaels door CM-hoofdgeneesheer Joël Boydens.

Nieuw element is een omzendbrief die Ri De Ridder op 21 november 2005 publiceert, met terugwerkende kracht tot 8 november 2005. Daarin verbiedt het Riziv om de betwiste behandeling nog voor te schrijven. Maar Uyttersprot vraagt voor het voorschrijven en de toediening van gammaglobulines en parenterale voeding telkens de toestemming van de adviserend geneesheer. Ze krijgt die ook.

Een klacht van het intermutualistisch college bij de Orde haalt niets uit. Ondertussen blijft Uyttersprot samen met haar Vilvoordse collega dokter Coucke aanvragen indienen voor de behandeling met gammaglobulines en parenterale voeding thuis. En telkens keuren de meeste adviserend geneesheren (ook van de CM) dat goed.

Na nog andere strubbelingen met de CM stelt het Riziv begin 2007 een onderzoek in naar het voorschrijfgedrag van dokter Coucke en Uyttersprot, zonder dat ze daar overigens van op de hoogte zijn. De uitkomst van het ‘onderzoek’ blijkt duidelijk op voorhand vast te staan, aldus de betrokken arts.

Tot nu dus een eerste zitting van de bijzondere rechtbank waarvan de samenstelling nu al wordt aangevochten (zie kaderstukje). Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Hepp: ‘Verdediging heeft genoeg rechten’

In het college dat moet oordelen zitten behalve twee artsen van het ziekenfonds ook twee artsen/vakgenoten. Eén ervan is dokter Jean-Pierre Baeyens, voorzitter van de cvs-werkgroep bij het Riziv. Rechter en partij?

We vroegen Baeyens om een reactie, maar hij hield het op ‘geen commentaar’ om het goede verloop van de procedure niet te schaden. Bernard Hepp, hoofd van de dienst geneeskundige evaluatie en controle, wil zich evenmin uitspreken over de inhoud van het dossier. Wel over de gevolgde procedures. “Mocht er bij de samenstelling van de Kamer van eerste aanleg sprake zijn van een mogelijk belangenconflict, dan moet de assessor dat zelf melden aan de voorzitter. Als er enig bezwaar is, dan kun je die persoon laten wraken net zoals in de gewone rechtspraak.”

Andere vraag: kan een arts nog aangevallen worden op wat hij voorschreef als de adviserend geneesheer zijn fiat gaf? Hepp waarschuwt: “De adviserend geneesheer beslist enkel op basis van de gegevens die hij krijgt. Blijkt achteraf dat die gegevens onjuist of onvoldoende waren, dan primeren de criteria over de voorwaarden tot terugbetaling. Die moeten steeds geëerbiedigd zijn.”

Jan Schraepen, de jurist van de dienst geneeskundige controle en evaluatie, zit op dezelfde golflengte. “Een administratief rechtscollege verschilt hier niet fundamenteel van een andere rechtbank.”

Pascale Selleslagh