Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)
woensdag 15 juni 2011
Naar aanleiding van de eerdere bespreking in de Kamer van de resolutie betreffende de erkenning van het fibromyalgiesyndroom, had Rita De Bont al de nodige aandacht getrokken op de gelijkaardige problematiek waarmee ME/CVS patiënten te kampen hebben. Evenzeer had zij de negatieve evaluatie van de bestaande goed gefinancierde referentiecentra en ook heel wat getuigenissen van CVS- patiënten die door een snelle biomedische diagnose en een snelle medicamenteuze interventie weer in staat werden gesteld een normaal leven te leiden scherp in het licht gesteld.
Toch bleek dat niet voldoende voor haar collega’s-commissieleden, want zij bleken totaal onvoorbereid toen een eigen VB-resolutie betreffende de problematiek van het chronisch vermoeidheidssyndroom aan de agenda stond. Er was grote consternatie en men wist niet goed hoe het debat verder aan te pakken… Want een VB-resolutie stemmen, dat kon toch zomaar niet?! We leven nu eenmaal in “Absurdistan”…
Rita Be Bont wees er toen messcherp op dat politieke spelletjes hier niet op hun plaats waren en dat de commissieleden maar één verantwoordelijkheid hebben en dat is deze op te nemen ten opzichte van deze patiënten. Het gaat immers naar schatting over een aantal ME/CVS patiënten van 1 op 250 inwoners, of +/- 40.000 voor het ganse land, Nederlandstaligen, Franstaligen, Duitstaligen en van alle politieke kleuren. Na een korte schorsing van de vergadering bleek dat de commissieleden toch een geweten hebben. Omwille van de ernst van de door het Vlaams Belang aangekaarte problematiek besloot de commissie de problematiek toch grondig te onderzoeken en zelfs in het najaar een ronde tafel rond CVS te organiseren.
Op voorwaarde dat men zich aan de tijdslimiet houdt en iedereen zou gehoord worden bij die rondetafelconferentie (ook de biomedische school, die een grote voorstander is van het aanwenden van de Canadese Consensus Criteria bij de diagnosestelling van ME/CVS als neurologische aandoening), ging Rita De Bont ermee akkoord de stemming over haar resolutie uit te stellen tot het najaar.
Voor het Vlaams Belang is het inhoudelijke resultaat immers veel belangrijker dan een persoonlijke handtekening onder een resolutie. De ME/CVS-patiënten kunnen in ieder geval op onze inzet blijven rekenen.
Lees meer over de inspanningen van de Wake Up Call Beweging hieromtrent.
Met dank aan Rita De Bont voor haar inspanningen voor de ME/CVS-patiënten.
