Dat de dysbiose van het maag-darmkanaal bij de meeste ME-patiënten een grote rol speelt, is geen nieuws. Steeds meer onderzoek wijst uit dat bacteriële verstoringen in de darmflora van grote invloed kunnen zijn op de klachten.

Onderstaand in het kort de resultaten van een onderzoek dat prof. dr. De Meirleir e.a. deden naar verstoringen in de darmflora van Noorse en Belgische ME/cvs-patiënten, waarbij de afwijkingen ten opzichte van gezonde controles bij de Noorse groep patiënten ook nog verschilde van de Belgische groep.

Sleutels in de Darmen

Gen-sequentie met hoge verwerkingssnelheid van 16S rRNA onthult veranderingen in de darmflora bij patiënten met Myalgische Encefalomyelitis/ Chronisch Vermoeidheids Syndroom.

Frémont M, Coomans D, Massast S, De Meirleir K.

Samenvatting

De darmflora van de mens speelt een belangrijke rol bij de instandhouding van zijn gezondheid doordat zij hem voorziet van energie, voedingsstoffen en immunologische bescherming.

Het verstoord functioneren van de darmen is een veel voorkomende klacht bij patiënten met Myalgische Encefalomyelitis/ Chronisch Vermoeidheids Syndroom (ME/cvs), en eerdere studies doen vermoeden dat een verstoring van het evenwicht tussen de organismen, ofwel de woekering van abnormale bacteriepopulaties in de darm, gekoppeld is aan de wijze van het ontstaan en de ontwikkeling van de ziekte.

We gebruikten gen-sequentie met hoge verwerkingssnelheid van 16S rRNA om het vóórkomen van specifieke veranderingen te onderzoeken in de darmflora van ME/cvs patiënten uit België en Noorwegen. 43 ME/cvs patiënten en 36 gezonde proefpersonen werden in de studie meegenomen.

Uit ontlastingsmonsters werd DNA van bacteriën gewonnen. Uit dit DNA kon men de 16S rRNA-gen groepen halen en vermenigvuldigen met polymerase-kettingreacties, ook wel PCR genoemd. De gevonden deeltjes werden in kaart gebracht met behulp van een machine (Roche FLX 454 sequencer).

De samenstelling van de darmflora verschilde tussen de Belgische en de Noorse controlegroep: de Noorse groep liet een duidelijk hoger percentage van Firmicutes- culturen (Roseburia Holdemania) zien en een lager percentage van de meeste bacteriën uit het Bacteriodetes-geslacht. Er kon een overduidelijke scheiding kon worden gemaakt tussen de Noorse controlegroep en de Noorse patiënten: bij patiënten bleek er een duidelijke stijging te zijn van hoeveelheden van de Lactonifactor en Alistipes, en een daling in diverse Firmicutes-culturen.

In Belgische studies was het verschil tussen de patiënten- en de controlegroep minder uitgesproken, hoewel abnormaliteiten die bij Noorse patiënten waren gevonden óók bij Belgische patiënten werden gevonden.

Deze resultaten laten zien dat de darmflora aan verandering onderhevig is bij ME/cvs.

Gen-sequentie met hoge verwerkingssnelheid is een geschikte methode om verstoringen te diagnosticeren bij patiënten, en kan helpen bij het ontwikkelen van behandelingen gebaseerd op veranderingen van de darmflora (door antibiotica, pre- en probiotica supplementen).

Bron: Anaerobe. 19 juni 2013. pii S1075-9964(13)00092. doi:10.1016/j.anaerobe.2013.06.002 (Epub ahead of print)

R.E.D. Laboratoriums NV, Z-1 Researchepark 100, 1731 Zellik, België.

Email adres: mfremont@redlabs.be

Citeren:

Marc Frémont, Danny Coomans, Sebastien Massart, Kenny De Meirleir, High-throughput 16S rRNA gene sequencing reveals alterations of intestinal microbiota in myalgic encephalomyelitis/chronic fatigue syndrome patients, Anaerobe, Volume 22, August 2013, Pages 50-56, ISSN 1075-9964, http://dx.doi.org/10.1016/j.anaerobe.2013.06.002. (http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1075996413000929)

[PDF]

Verklarende woordenlijst

Dysbiose: verstoring van het evenwicht van organismen in een biotoop (hier de darmen)

gen-sequentie met hoge verwerkingssnelheid: een methode waarbij men op een snelle manier de basenparen kan uitvinden in DNA en RNA genen

PCR of polymerase chain reaction: een methode om uit zeer kleine hoeveelheden DNA specifiek een deel te multipliceren tot er genoeg van is om het te analyseren

Ribosomen: bolvormige structuren in het velplasma, die betrokken zijn bij de synthese van eiwitten

rRNA: ribosomaal RNA, vormt samen met bepaalde eiwitten ribosomen.