CGT en GET niet geschikt voor ME/cvs.

Heldere conclusies uit het PACE-onderzoek dat het tegendeel beweerde en ze wel geschikt bevond.

De nieuwe studie van Dr. Vink is een tegengeluid van eigen bodem aangaande de beruchte Britse PACE-trial waarover na het verschijnen ervan in 2011 experts van het Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid zich zo lovend uitlieten en waar de ‘erkende’ behandelingen in België, Nederland en het VK op gestoeld zijn.

Hieronder vindt u de samenvatting van het onderzoek van Mark Vink, Nederlands huisarts en verzekeringsarts, en tevens ervaringsdeskundige met ernstige ME.

Synopsis Frank Twisk:

Gebruik makend van de gegevens uit de PACE-trial studies en het oorspronkelijke protocol, onderbouwt Mark Vink in een uitgebreide review de stellingname:

dat de studie zeker geen patiënten met CVS, laat staan ME, betreft,
dat er in subjectieve termen, zoals vermoeidheid, geen meerwaarde voor CGT en GET is,
dat er in objectieve maatstaven, bijvoorbeeld conditie, helemaal niets veranderde,
dat er vraagtekens gezet mogen worden bij de gesuggereerde “veiligheid” van CGT en GET, en
dat het fundament onder het luchtkasteel (bewegingsangst, deconditionering. etc.) ontbreekt.

Een soortgelijke boodschap, maar dan samengevat, kunt u hier en hier vinden.

Voor een gedetailleerde onderbouwing lees de uitgebreide studie van Mark: klik hier.

De PACE-trial ontkracht de toepassing van cognitieve gedragstherapie en graduele oefentherapie bij ME/cvs: een review

Mark Vink Huisarts, Soerabaja Research Center, Amsterdam, Nederland

Samenvatting

De in de publicatie van de PACE-studie gemelde belangrijkste bevindingen waren dat cognitieve gedragstherapie (CGT) en graduele oefentherapie (GET) betrekkelijk efficiënte behandelingen zijn bij ME/CVS en dat overtuigingen die op het vermijden van angst gebaseerd zijn, de voornaamste handvatten zijn voor beide therapieën.

Die bevindingen zijn door patiënten betwist en korter geleden hebben een aantal topwetenschappers, voorafgegaan door gezondheidsdeskundige Tuller, methodologische problemen in de trial benadrukt.

Als arts die lange tijd aan bed gekluisterd was door ernstige ME, analyseerde ik de PACE-studieen de vervolgstudies erop vanuit het oogpunt als arts en als patiënt.

De ontvankelijkheidscriteria werden tijdens de PACE-trial zelf gewijzigd: zowel de subjectieve hoofduitkomsten als het merendeel van de herstelcriteria. Daardoor werd er een overlapping geschapen tussen de ontvankelijkheidscriteria en de herstelcriteria. Het gevolg was dat reeds 13% van de patiënten als hersteld beschouwd werden voor wat betreft 1 of 2 van de hoofduitkomsten, al toen zij aan de studie begonnen.

Daarbij komt nog dat 46% van de patiënten aangaf dat hun ME/cvs-symptomen verergerd waren, 31% van hen aangaf te kampen te hebben met problemen aan de skeletspieren en 19% met neurologische verergeringen. Daardoor ligt het aantal dat negatieve effecten van CGT en GET ondervond, tussen 46% en 96%, meest waarschijnlijk in te schatten als 74% zoals wordt aangetoond uit een enquête dat onlangs door de Britse ME Association werd uitgevoerd.

Medicatie met zo’n hoog percentage bijwerkingen zou ogenblikkelijk uit de handel worden genomen.

De resultaten op langere termijn lieten geen verschil zien in effectiviteit tussen aangepaste pacingtherapie, CGT, GET en standaard medische zorg door specialisten en geen ervan was effectief. Daardoor ontkrachtten ze het biopsychosociale model en het toepassen van CGT en GET bij ME/cvs.

De ontdekking dat een toename van inspanningstolerantie niet leidde tot een verbetering van gezondheid houdt in dat een onderliggend lichamelijk probleem dat verhindert, bevestigt dat ME/cvs een lichamelijke ziekte is en laat zien dat geen van de bestudeerde behandelingen daar een antwoord op had.

Hoe citeren?

Vink M (2016) The PACE Trial Invalidates the Use of Cognitive Behavioral and Graded Exercise Therapy in Myalgic Encephalomyelitis/ Chronic Fatigue Syndrome: A Review. J Neurol Neurobiol 2(3): doi http://dx.doi.org/10.16966/2379- 7150.124
[PDF]