07.07.2010
Dat twee artsen door de Dienst Geneeskundige Evaluatie en Controle (DGEC) van Bernard Hepp werden veroordeeld tot een monsterboete, stuit op verzet uit diverse hoeken.
De artsen kregen de boete omdat ze cvs-patiënten onterecht geneesmiddelen zouden hebben voorgeschreven (zie ook eerdere artikels in Artsenkrant: hier, hier en hier). Maar vooral de manier waarop ze tegen die boete aanliepen, doet vragen rijzen.
Zo verzet N-VA-senator Louis Ide zich principeel tegen de gang van zaken in dit dossier, ‘los van de vraag of een bepaalde therapie al dan niet mocht worden voorgeschreven’. De voorschrijvende artsen konden immers rekenen op de goedkeuring van de ziekenfondsartsen. “Dan is er toch op zijn minst sprake van een gedeelde verantwoordelijkheid”, zegt Ide. “Maar blijkbaar dragen die ziekenfondsartsen en de ziekenfondsen zelf geen enkele verantwoordelijkheid. Moeten artsen daaruit concluderen dat ze vanaf nu alle aanvragen systematisch moeten voorleggen aan collega Hepp willen ze niet het risico lopen alsnog vervolgd te worden?”
De hoge boete zelf is eveneens buiten alle proportie, vindt Ide, omdat er geen beroep mogelijk is die de boete voorlopig opschort en zelfs beslag kan worden gelegd op het huis van de artsen. “Het Riziv Verzet tegen monsterboete 635.000 euro komt op gang
hanteert hiermee regels die in de normale rechtsgang niet gangbaar zijn. Een brug te ver”.
Bikkelhard machtsvertoon
Op dezelfde golflengte zit Marc Moens van de Bvas. “Dr. Bernard Hepp beweerde publiek dat de veroordeelde cvs-artsen Francis Coucke en Anne-Marie Uyttersprot alle middelen ter beschikking hebben om zich te verweren. Als je have en goed moet verkopen en als de deurwaarder beslag legt op je bescheiden inkomsten als endocrinoloog of parttime-psychiater om de onredelijk hoge boete te betalen, dan klinkt de uitspraak van de directeur-generaal wel bijzonder cynisch.”
Dokter Moens spreekt van een ‘bikkelhard machtsvertoon van de alleswetende mutualiteiten die over dood of leven menen te mogen beslissen.’
De twee nietige zorgverstrekkers die er een andere mening durven op nahouden over wat het chronisch vermoeidheidssyndroom is en hoe het moet worden behandeld, zullen het bijzonder moeilijk krijgen, voorspelt het syndicaat. “Ze moeten optornen tegen de mening van de vijf cvs-expertcentra die sinds 2002 met miljoenen euro’s worden gesubsidieerd. En tegen de met meer dan een miljard euro gesubsidieerde mutualiteiten, die gemakshalve de kant hebben gekozen van de centra.”
Tot slot neemt de Bvas geen inhoudelijke positie in over de beide dossiers, maar het syndicaat stelt wel vast dat in dit geschil rechtvaardigheid ver te zoeken is.
Marc Moens verwijst naar een eerder gelijkaardig geval uit 2007. Toen kreeg een vrouwelijke Franstalige huisarts uiteindelijk nog een milde straf, vermoedelijk dankzij de solidariteitsbetogingen en de vele protesten van haar collega’s huisartsen. De Bvas eist dat de wet – een rechtsstaat onwaardig – in dit verband gewijzigd wordt.
Inmiddels melden de artsen in kwestie dat de steun van de collega’s gestaag aangroeit. “We krijgen ook steeds meer testimonials van huisartsen en specialisten die in conflict komen met de adviserend geneesheren van de christelijke en in mindere mate van de socialistische ziekenfondsen.”
Maar de DGEC zou verder op oorlogspad trekken volgens de veroordeelde artsen. Bij dokter Coucke zou men nu zijn voorschrijfgedrag voor groeihormonen analyseren. Overigens zou de tweede betrokken arts, dokter Uyttersprot, zelf nog steeds (gestabiliseerde) cvs-patiënte, net weer aan het werk geraakt zijn door de aangevochten therapie. “Ook hier heeft de adviserend arts nooit opmerkingen gemaakt.”
Pascal Selleslagh
pascal.selleslagh@be.cmpmedica.com
Artikel ook overgenomen op MedischOndernemen.nl
