Dr. Anthony Komaroff, Center for Solutions for ME/CFS, 28 juli 2020
Op 21 juli 2020 werden de resultaten van een proteomicastudie door het Center for Solutions for ME/CFS gepubliceerd door het vakblad PLoS ONE.
Proteomica gebruikt nieuwe technologieën – die de afgelopen twee decennia beschikbaar zijn geworden – om grote aantallen eiwitten nauwkeurig te identificeren en hun niveaus te meten. De meting wordt uitgevoerd in een bepaald onderdeel van het lichaam: het bloed, het hersenvocht, een specifiek orgaan, zelfs binnen een enkele cel. Deze nieuwe technologieën maken het mogelijk om relatief goedkoop en snel een staal van het onderdeel te nemen, zoals een klein bloedmonster, en om nauwkeurig de niveaus van honderden, zelfs duizenden verschillende eiwitten in dat staal te meten.
“Vroeger” – in de twintigste eeuw – moesten wetenschappers vaak tevreden zijn met het meten van de niveaus van één eiwit per keer. Aangezien eiwitten doorgaans interageren met een groot aantal andere eiwitten en andere types moleculen, leer je vaak niet veel door één eiwit per keer te meten. Een grote sterkte van het Columbia Center for Infection and Immunity, waar het Center for Solutions for ME/CFS gehuisvest is, en Epigenetics Institute, de instelling waar het mee samenwerkt aan de University of Pennsylvania, is het vermogen om grote aantallen moleculen tegelijkertijd te meten, en om te bestuderen hoe ze interageren.
Wat toonde de laatste studie van het Center? In wezen twee dingen:
- Er lijkt een kenmerkende “handtekening” van een kleine groep eiwtten te zijn die mensen met ME/cvs onderscheiden van gezonde mensen;
- De eiwitten die betrokken zijn in die “handtekening”, zijn voornamelijk betrokken in de immuunrespons – in het bijzonder de respons van immuuncellen, B-cellen genaamd – op infecties, en de respons die gezien wordt in auto-immuunziekten.
Het is mogelijk dat de “handtekening” die gevonden werd, op een dag een diagnostische test voor ME/cvs kan worden. Een perfecte diagnostische test voor een ziekte (in dit geval, ME/cvs) heeft twee essentiële elementen:
- Het mag geen “valsnegatieven” hebben: het testresultaat kan nooit negatief (“normaal”) zijn bij een persoon die echt de ziekte heeft.
- Het mag geen “valspositieven” hebben: het testresultaat kan nooit positief (“abnormaal”) zijn bij een persoon die niet echt de ziekte heeft.
Er zijn weinig perfecte diagnostische testen in de geneeskunde, maar er zijn er veel die de perfectie benaderen. Om ervoor te zorgen dat de handtekening die de studie van het Center geïdentificeerd heeft, een diagnostische kan worden, moet deze opnieuw getest worden:
- In grote aantallen mensen met ME/cvs van over de hele wereld om te bepalen of de test een zeer laag percentage valsnegatieven heeft;
- In grote aantallen mensen met andere ziekten dan ME/cvs die ook de kenmerkende symptomen van ME/cvs kunnen veroorzaken – vermoeidheid, postexertionele malaise, niet-verkwikkende slaap , cognitieve stoornissen, orthostatische intolerantie – om te bepalen of de test een zeer laag percentage valspositieven heeft in deze ziekten.
De nieuwe studie komt overeen met eerdere studies die afwijkingen hebben gevonden die verband houden met B-cellen bij mensen met ME/cvs. B-cellen zijn witte bloedcellen, ook lymfocyten genaamd, die belangrijk zijn in de respons van het immuunsysteem tegen vreemde indringers, zoals infectieuze agentia. In het bijzonder leiden B-cellen uiteindelijk tot de productie van antilichamen – antilichamen om infectieuze agentia te bestrijden, en autoantistoffen die gezien worden bij auto-immuunziekten.
Heeft deze studie gevolgen voor de behandeling?
De studie – zoals de meeste studies – probeert te achterhalen wat er fout gaat in het lichaam van mensen met deze ziekte. De reden hiervoor is niet alleen omdat het antwoord interessant kan zijn, maar ook omdat het antwoord mogelijk een doelwit kan bieden om de behandelingspijlen op te richten.
In dit geval kan de studie wetenschappers ertoe aanzetten om meer manieren te testen om overactieve B-cellen te stillen (sommige eerdere pogingen zijn mislukt), in het bijzonder de productie van autoantilichamen. Als verdere studies de antigenen kunnen identificeren die het geactiveerde immuunsysteem geactiveerd hebben, kunnen deze resultaten ook onderliggende toxines, infectieuze agentia of andere vreemde moleculen onthullen waarop men zich kan gaan richten.
Medische onderzoekers worden soms “ziektedetectiven” genoemd. Als je onderzoek als detectivewerk ziet, dan kan de oorzaak van een ziekte als schuldige gezien worden. Dit onderzoek heeft de schuldige die ME/cvs veroorzaakt, niet definitief gevonden, maar het onderzoek suggereert sterk de buurt waar de schuldige zich waarschijnlijk schuilhoudt.
Auteurs: Milivojevic M, Che X, Bateman L, Cheng A, Garcia BA, Hornig M, Huber M, Klimas NG, Lee B, Lee H, Levine S, Montoya JG, Peterson DL, Komaroff AL, Lipkin WI. Titel: Plasma proteomic profiling suggests an association between antigen driven clonal B cell expansion and ME/CFS. [Proteomische karakterisering in het plasma suggereert een verband tussen door antigenen aangedreven klonale B-celexpansie en ME/cvs]
Citeren? PLoS ONE 15(7): e0236148. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0236148
Dr. Anthony Komaroff
Dr. Anthony Komaroff
Hoofdredacteur Harvard Health Letter
Anthony Komaroff is Professor Geneeskunde in de Leerstoel Steven P. Simcox/Patrick A. Clifford/James H. Higby aan Harvard Medical School, senior arts aan Brigham and Women’s Hospital in Boston, en hoofdredacteur van de Harvard Health Letter. Hij was 15 jaar lang directeur van de Afdeling Algemene Geneeskunde en Eerstelijnszorg aan Brigham and Women’s Hospital, en is de oprichter van Journal Watch, een samenvattende nieuwsbrief voor artsen gepubliceerd door de Massachusetts Medical Society/New England Journal of Medicine.
© Dr. Anthony Komaroff voor Center for Solutions for ME/CFS. Vertaling Zuiderzon, redactie Abby, ME-gids.
