Onderzoekers
Karen Giménez-Orenga, Eva Martín-Martinez, Elisa Oltra
Instellingen
Universidad Católica de Valencia en Hospital de Manises, Valencia, Spanje
Publicatie
Pathogens, 2024; 13(9):751
Financiering
ME Research UK
Belangrijkste bevindingen
Prof. Elisa Oltra en collega’s hebben meer resultaten gepubliceerd van hun door ME Research UK gefinancierde studie naar de rol van het humaan endogeen retrovirus (HERV) bij ME/cvs. Ze vonden verhoogde niveaus van een virus genaamd TTMV9 bij mensen met ME/cvs en geactiveerde HERV’s, en suggereren dat het potentieel heeft als biomarker voor de ziekte bij deze subgroep van patiënten. Hoewel TTMV9 normaal gesproken bij mensen wordt aangetroffen, kunnen hoge niveaus wijzen op een abnormale immuniteit, en de onderzoekers vonden bij deze patiënten associaties tussen TTMV9 en veranderde HERV en immunologische profielen.
Over de studie
Humane endogene retrovirussen (HERV’s) zijn een familie virussen die deel uitmaken van het menselijk genoom – dat wil zeggen dat hun DNA deel is gaan uitmaken van ons DNA en van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Van de meeste HERV’s wordt gedacht dat ze inactief zijn, maar er zijn aanwijzingen dat sommige een rol kunnen spelen bij de ontwikkeling van ziekten zoals multiple sclerose, diabetes type 1 en schizofrenie. Ze zijn ook voorgesteld als mogelijke veroorzakers van ME/cvs.
Prof. Elisa Oltra en haar team van de Katholieke Universiteit Valencia hebben de rol van HERV’s bij ME/cvs onderzocht, en in eerder (nog te publiceren) werk identificeerden ze een subgroep van patiënten met geactiveerde HERV’s. Deze kunnen leiden tot een aangeboren immuunrespons en de daaruit voortvloeiende griepachtige symptomen en auto-immuunproblemen die kenmerkend zijn voor ME/cvs.
De groep ging vervolgens kijken naar factoren die mogelijk verband houden met HERV-activatie en die daarom inzicht kunnen verschaffen in de mechanismen die ten grondslag liggen aan ME/cvs, evenals diagnostische markers voor de ziekte.
Wat hebben ze gedaan?
In deze studie onderzochten Prof. Oltra en haar collega’s de mogelijkheid dat HERV-activatie bij mensen met ME/cvs kan worden uitgelokt door immunologische verstoringen veroorzaakt door actieve virusinfecties.
Ze analyseerden virale RNA-sequenties in immuuncellen (perifere mononucleaire bloedcellen) uit bloedmonsters van acht ME/cvs-patiënten van wie eerder werd vastgesteld dat ze geactiveerde HERV’s hadden. Ze namen ook monsters van mensen met fibromyalgie, mensen met fibromyalgie én ME/cvs en gezonde controlepersonen.
RNA is een molecuul dat de genetische informatie in DNA gebruikt om eiwitten te bouwen, en sommige virussen hebben RNA als hun belangrijkste genetische materiaal. Deze RNA-virussen zijn verantwoordelijk voor veel menselijke ziekten, waaronder verkoudheid, griep, COVID-19 en hepatitis C.
De onderzoekers haalden RNA uit de immuuncellen en gebruikten vervolgens een high-density microarray en computeranalyses om de expressieniveaus van 289 virussen te beoordelen.
Wat hebben ze gevonden?
De geanalyseerde virussen vertegenwoordigden verschillende families, maar over het algemeen verschilden de expressieniveaus van deze virusfamilies niet tussen de verschillende groepen proefpersonen.
Toen de onderzoekers echter individuele virussen analyseerden, vonden ze verhoogde RNA-niveaus van het Torque Teno Mini Virus 9 (TTMV9) in de subgroep ME/cvs-patiënten met geactiveerde HERV’s, vergeleken met de andere groepen.
TTMV9 behoort tot een familie van virussen genaamd anellovirussen, die zeer algemeen worden aangetroffen in vele weefsels van het menselijk lichaam, maar die nog niet eerder in verband lijken te zijn gebracht met ziekten (hoewel één studie een soort TTMV vond in patiënten met tandvleesaandoeningen).
Interessant genoeg was TTMV9 het enige lid van de anellovirusfamilie met verhoogde RNA-niveaus in deze ME/cvs-subgroep.
TTMV9-niveaus correleerden met verschillende andere metingen, waaronder HERV-niveaus en de expressie van een aantal immuungerelateerde genen.
De onderzoekers voerden ook een analyse uit die aantoonde dat TTMV9 RNA-niveaus goed onderscheid konden maken tussen de ME/cvs-subgroep met geactiveerde HERV’s en de andere patiëntensubgroepen, wat de potentiële waarde ervan als biomarker voor deze subgroep aangeeft.
Beperkingen
Het is vermeldenswaard dat deze analyses werden uitgevoerd bij een relatief klein aantal proefpersonen (vooral wanneer ze in subgroepen waren verdeeld), en dat deze bevindingen zouden moeten worden bevestigd in veel grotere aantallen.
De onderzoekers benadrukken ook dat er een aantal virussen zijn die de microarrays die ze gebruikten niet kunnen detecteren, waaronder enkele die eerder betrokken waren bij ME/cvs. En ze hebben geen rekening kunnen houden met co-infecties met bacteriën of andere micro-organismen.
Conclusies
Samengevat hebben Prof. Oltra en collega’s verhoogde niveaus van TTMV9-virus gevonden bij mensen met ME/cvs en geactiveerde HERV’s, en suggereren dat het potentieel heeft als biomarker voor de ziekte.
Hoewel TTMV9 normaal gevonden wordt bij mensen, zouden hoge niveaus kunnen wijzen op een veranderde immuniteit, en de onderzoekers vonden associaties tussen TTMV9 en abnormale HERV en immunologische profielen bij deze patiënten.
© ME Research UK, 26 september 2024. Vertaling admin, redactie NAHdine, ME-gids.
Lees ook: Humane endogene retrovirussen (HERV’s) en langdurige COVID
