Francis bundelde de dagboekfragmenten van overleden vriendin

Door Marion van Es, 21 september 2015

Drie jaar geleden werd de grootste angst van ME-patiënte Denise de Hoop werkelijkheid: ze overleed, doordat de artsen haar niet serieus namen. Vriendin Francis Verreck bundelde Denises dagboekfragmenten in het boek ‘Ik had nog niet dood gehoeven’.

Ze vonden elkaar op een lotgenotenforum. Francis en Denise hadden allebei al 25 jaar ME, een hersenziekte waarvan de oorzaak medisch nog niet goed te verklaren is. Daardoor kregen ze te maken met veel onbegrip. De dood van Denise maakte ruw een einde aan hun vriendschap. “Toen ik haar dagboek teruglas, kreeg ik kippenvel”, vertelt Francis. “Soms was ik te emotioneel om verder te lezen. Zwart op wit stond daar wat er allemaal fout is gegaan: het moment dat ze de knobbel in haar borst ontdekte, de huisarts en radioloog die zeiden dat er niets aan de hand was. Herhaaldelijk vroeg ze zich af of ze écht geen borstkanker had.”

‘Het kostte me drie jaar om mijn belofte na te komen’

Denise had wel degelijk borstkanker, een agressieve vorm zelfs. De artsen hadden haar echter keer op keer weggestuurd. Borstontstekingen kunnen immers ook een symptoom van ME zijn. Ze moest niet zo in haar ziekte blijven hangen, zei een arts.

“Denise vroeg het zich hardop af, en schreef het ook op in haar dagboek: ‘Kan ik doodgaan aan ME?’ Alsof ze een vooruitziende blik had. Want als ze geen ME had gehad, was de tumor hoogstwaarschijnlijk op tijd ontdekt.”

Denise was 45 toen ze overleed, ze liet een man en twee dochters na. Francis beloofde haar vriendin op haar sterfbed dat ze haar strijd voor erkenning van de ziekte ME voort zou zetten en haar dagboekfragmenten zou bundelen in een boek. Het kostte Francis drie jaar om die belofte na te komen. “Soms vroeg ik mezelf af waar ik aan begonnen was. Ik ben immers zelf ook ziek. Het schrijven was dus zowel emotioneel als fysiek een zware dobber.”

Nu het boek er eenmaal is, valt er een last van haar schouders. “Dit was de laatste wens van Denise, maar het is ook mijn kindje geworden. Een eerbetoon aan mijn vriendin. Maar ik hoop vooral dat er door dit boek meer begrip komt voor alles waar ME-patiënten tegenaan lopen. Dat zij niet meer doorgestuurd worden naar een psychiater, maar dat er écht naar hen geluisterd wordt.”

© De Telegraaf

Francis Verreck on Twitter

Lees ook