Trial by error: Hé, Bristol! Waar is mijn 'cease and desist'-brief*?

David Tuller, Virology Blog, DrPH, 22 november 2017

* cease and desist-brief: formele kennisgevingsbrief met bevel om een handeling blijvend te stoppen (n.v.d.r.)

Eerder op de dag [d.d. 22/11/17 n.v.d.r.] heb ik volgende brief ge-e-maild naar Sue Paterson, Directeur van de Juridische Dienst van de University of Bristol, om te verduidelijken of er een cease-and-desist-brief (om te stoppen met wat precies?) gestuurd werd naar mij of niet. Professor Esther Crawley beweerde dit tijdens haar publieke lezing afgelopen vrijdag [17.11.’17, n.v.d.r.]. Ik heb nooit zo’n brief ontvangen. Ik heb het kantoor van de vicerector van de universiteit, Professor Hugh Brady, in cc gezet.

**********

Geachte Mevr. Paterson,

Ik woonde afgelopen vrijdag 17 november de interessante lezing bij van Professor Esther Crawley aan de University of Exeter. Tijdens de vragenronde heb ik mezelf voorgesteld en beleefd gevraagd waarom ze mij van laster beschuldigd had en vervolgens niet had gereageerd op mijn e-mailverzoeken om deze ernstige beschuldiging te documenteren. Ik werd onmiddellijk gevraagd om de zaal te verlaten, wat ik prompt en zonder gedoe heb gedaan.

Maar voordat ik vertrok, zei Professor Crawley het volgende tegen me: “U bent zo ongelooflijk lasterlijk en onprofessioneel geweest dat ik mijn universiteit moest vragen om u een cease and desist-brief te sturen.” Zoals met haar valse beschuldiging van laster, gaf zij geen onderbouwing of bewijs dat iets wat ik schreef onjuist of fout was – wat natuurlijk noodzakelijk is om een beschuldiging van laster te ondersteunen. (Daarentegen is mij “onprofessioneel” noemen uiteraard Professor Crawleys goed recht, ook al ben ik het er niet mee eens.)

Belangrijker nog, haar verklaring dat Bristol mij een cease and desist-brief had gestuurd, was zeker nieuw voor me. Ik heb geen zo’n brief van Bristol ontvangen, noch per e-mail, noch per post. In onze vorige e-mailuitwisseling omtrent mijn klacht aan Bristol over Professor Crawleys publiekelijke beschuldiging van “lasterlijk” bloggen, hebt u niets gezegd over een cease and desist-brief. Noch hebt u gemeld zo’n brief gestuurd te hebben in onze recentere e-mailuitwisseling betreffende mijn verzoek op basis van vrijheid van informatie met betrekking tot Professor Crawleys ethisch betwistbare studie naar schoolafwezigheid.

Ik schrijf nu omdat het duidelijk belangrijk is om deze zaak uit te klaren en de fout zo snel mogelijk openbaar recht te zetten. Heeft Bristol mij een cease and desist-brief gestuurd of niet? Als Bristol mij een brief gestuurd heeft die ik niet ontvangen heb, gelieve mij dan te laten weten wanneer die precies gestuurd werd, waarheen hij gestuurd werd en wat de naam is van de persoon die getekend heeft voor ontvangst, als iemand dit gedaan heeft. En stuur mij a.u.b. ook onmiddellijk een kopie per e-mail zodat ik begrijp waar Bristol mij verwacht mee te stoppen. Als Bristol me geen cease and desist -brief heeft gestuurd, stel ik voor dat u Professor Crawley hiervan op de hoogte brengt.

In onze korte uitwisseling noemde Professor Crawley ook iets van overleg met “de politie” met betrekking tot mijn activiteiten. De duidelijke implicatie voor degenen die aanwezig waren op het evenement was dat ik me schuldig gemaakt heb aan gedrag dat een soort gevaar of bedreiging voor Professor Crawley vormt. Elke objectieve waarnemer van de situatie zal erkennen dat deze implicatie niet alleen volkomen absurd is, maar, net als haar ongegronde beschuldigingen van laster en smaad, potentieel schadelijk voor mijn professionele reputatie. Voor zover ik weet zijn het schrijven van doortastende commentaar, het verzoeken om verklaringen voor niet-ondersteunde aanklachten van laster, en het verschijnen op een publieke lezing om een beleefde maar lastige vraag te stellen, geen criminele activiteiten in het VK – zelfs al zou Professor Crawley dat graag willen.

Zoals ik in een vorige e-mail aan u gesuggereerd heb, zou iemand van Bristols juridische dienst samen moeten zitten met Professor Crawley en heel, heel duidelijk uitleggen dat mensen beschuldigen – en in dit geval mij – van “lasterlijk” en “smadelijk” te zijn zonder ook maar een greintje bewijs van fouten of onjuistheden te verschaffen, onaanvaardbaar is. Ze heeft dit tot hier toe publiekelijk gedaan bij minstens drie afzonderlijke gelegenheden. Wettelijk gezien begeeft ze zich zeker op dun ijs.

Ik heb herhaaldelijk Professor Crawley uitgenodigd om mij haar volledige antwoord op mijn kritiek te sturen, met de belofte om het op Virology Blog te posten, de lengte maakte niet uit. Ik heb ook herhaaldelijk aangeboden om eender welke vergissingen of fouten die ze kan onderbouwen, te corrigeren. Het is vanzelfsprekend haar beslissing om hier al dan niet op in te gaan, maar haar weigering om dit te doen, suggereert dat ze liever critici beledigt dan deel te nemen aan een goed onderbouwd debat over de vanzelfsprekende en flagrante tekortkomingen in haar werk.

Ik heb eerder gesteld dat ik niet van plan ben om Professor Crawley voor de rechter te dagen. Maar ik ben ook niet van plan om te stoppen met het analyseren van haar onderzoek en haar publieke presentaties als ik dat nodig acht. Ik heb er alle recht toe, als journalist en academicus in de volksgezondheid, om mijn standpunt zo krachtig duidelijk te maken als ik wil. Professor Crawley heeft uiteraard alle recht om mijn benadering onaangenaam, wansmakelijk en aanstootgevend te vinden. Maar ze heeft het blijkbaar erg moeilijk met het onderscheid te maken tussen meningen die ze niet leuk vindt en verklaringen die lasterlijk en smadelijk zijn. Ik vertrouw erop dat de juridische afdeling van Bristol niet opereert onder soortgelijke misvattingen of waanideeën.

Samengevat, als Bristol mij eerder een cease and desist-brief gestuurd heeft, gelieve mij onmiddellijk een kopie te sturen. Indien niet het geval, zou ik zeker een uitleg willen krijgen waarom Professor Crawley zo’n valse verklaring zou afleggen tijdens een openbaar evenement.

Vriendelijke groeten, David

David Tuller, DrPH

Senior Fellow in Volksgezondheid en Journalistiek

Centrum voor Globale Volksgezondheid

School of Public Health

University of California, Berkeley